Het begin van een nieuw hoofdstuk!

De hele week vraag ik mij al af of ik er wel goed aan zou doen om deze blog te schrijven.  Het is namelijk erg persoonlijk en er zijn altijd wel mensen die hun oordeel klaar hebben liggen!  Maar ik heb besloten mij hier niets van aan te trekken.   Dit is mijn blog en mijn leven. Helaas horen de minder leuke aspecten daar ook gewoon bij,  en zoals ik al vaker gezegd heb het is niet alleen maar rozen geur en Manenschijn. Maar dit is het begin van een nieuw hoofdstuk!

Okee ik gooi het er maar gelijk uit…   Dave en ik zijn sinds vorig weekeind  uit elkaar.  Al een tijdje zaten wij beiden niet helemaal lekker in ons vel en groeiden we eigenlijk steeds meer uit elkaar.  We woonden wel samen maar leefden een beetje langs elkaar heen. We hebben vaak gesprekken gehad hoe we de dingen weer konden op pakken om de dagelijkse sleur te doorbreken.  We hebben dan ook van alles geprobeerd.  Maar helaas heeft dit niet meer mogen baten en was de koek gewoon op!

We must be willing to let go of the life we’ve plannend,  so as to have the life that’s waiting for us! – Joseph Campbell

De knoop door hakken vond ik erg moeilijk! Je bent al zes jaar samen, hebt een kindje en we zouden eigenlijk volgend jaar gaan trouwen.  Ik voelde mezelf de eerste paar dagen een bitch en had last van een schuld gevoel!  Want hoe kan je nou zo je gezin uit elkaar rukken?     Ik had het toch goed?       Een mooi huis,  werk en een prachtige dochter.    wat wil je nou nog meer?   Toch was ik niet meer gelukkig.  En hoe moeilijk de keuze ook was, ik wilde niet alleen maar bij Dave blijven om mijn gezin bij elkaar te houden.  Je liegt alleen maar jezelf en de ander voor!  Dat is niet gezond en hij verdient dat ook niet.

Dave en ik zijn voor nu “normaal ” uit elkaar gegaan. We hebben geen ruzie en we haten elkaar niet!  Natuurlijk zullen er wel momenten voorbij komen dat we elkaar niet zo aardig vinden, maar we zijn het er beiden over eens dat we zo normaal mogelijk met elkaar om willen blijven gaan.

Haeley

Het vervelendste vind ik toch eigenlijk wel dat Haeley nu ouders heeft die niet meer bij elkaar zijn!  Ergens voelt het gewoon alsof we gefaald hebben. En is het gewoon jammer dat het niet ment to be was.

Dave en ik vinden dat Haeley het recht heeft om beiden ouders even veel te zien. We waren er dan al snel over uit dat wij voor co ouderschap zouden gaan!  Dave moest er niet aan denken om Haeley maar één keer in de twee weken te zien en eerlijk gezegd vond ik dat ook geen optie!

Hoe het nu gaat?

Ik heb  mijn ups en downs net zoals Dave! Ja,  het was mijn eigen keuze maar dat betekent niet dat het mij allemaal geen reet interesseert. Ik probeer het met de dag te bekijken!

 

 

 

You may also like

2 reacties

  1. Dat is een heftige beslissing! Ook voor jullie dochter.
    Wel heel fijn dat alles in goede harmonie is verlopen.
    Hopelijk kunnen jullie ook op die voet met elkaar verder

    1. Ja het was zeker moeilijk, maar ik sta er nog steeds volledig achter 😀 en ik hoop zeker dat we gewoon normaal verder kunnen gaan. Ik weet in ieder geval dat ik daar alles voor zal doen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *